دلخوشي من‌، يک شعر عاشقانه است...يک شعر عاشقانه که در آن عشق فقط از لبان خدا لبخند مي‌شود‌. عاشقانه‌اي که در آن بدون حضور آبي خدا نشود به چشمان عاشقت اقتدا کرد‌. يک شعر عاشقانه  برای تو ...

پ.ن:نمیدونم اینو از کجا خوندم.نگارنده اش جسارت ما را ببخشاید..

گاهی زمان هایی توی زندگی ادم هست که که ادم رو مجبور میکنه كارهايي رو که قبلا انجام میداده موقتا بذاره کنار..نه اینکه مجبور..یه جورایی حس انجام دادنشون رو ازت میگیره..مثل حس نوشتن..اینقدر که دیگه نمیشه با خودسانسوری و نگفتن خیلی چیزا اون حس رو برگردوند..اینجاست كه موقتا ادم مجبور ميشه باهاشون خدافظي كنه..البته موقتا..

اين جور نوشتن سخته واسم..عادت به درد دل كردن توي وب ندارم..اما موقتا احتياج دارم تا برم تا اينبار بهتر بيام..بابت بودنتون ممنون..بابت سر زدن و كامنت گذاشتنتون هم..

نتيجه گيري كلي :همكاران عزيز نفس راحتي بكشيد در نبود  ما !

  RSS